Γράφει ο Δημήτρης Θωμάζος
Ίσως έρθει κάποτε η στιγμή που θα με κατηγορήσουν , ότι επαινώ ανθρώπους , που μπορούν να γίνουν τα ιδανικά θύματα ή …ίσως … ότι τους προτρέπω να γίνουν τέτοιοι.
Λάθος !
Προτρέπω τους ανθρώπους να … μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια όταν πέφτουν για ύπνο.
Δεν είναι τυχαίο που η «μάστιγα του αιώνα» … «θερίζει» τους ανθρώπους.
Όταν σε «τρώει» …
… το άγχος …
… η κακία …
… η ζήλια …
… ή δολιότητα …
… το πώς να αποκτήσεις αυτά που δεν έχεις … ενώ δεν εκτιμάς αυτά που ήδη σου ανήκουν …
… το πώς να τραβήξεις τον άλλον «χαμηλά» και όχι πώς να πάς «ένα σκαλοπάτι» παραπάνω κι εσύ …
… όταν έχεις ξεχάσει πώς είναι να χαμογελάς ….
… τότε μαζί με την ψυχή σου … «καταρρέει» και το κορμί … η ίδια σου η ύπαρξη.
Φαντάσου την ζωή σαν μια «τραμπάλα» , όπου , από την μία πλευρά έχουν στοιβαχτεί και στριμωχτεί όλοι οι παραπάνω.
Δυστυχώς αυτή η πλευρά είναι γεμάτη λάσπες και «λερώνεσαι».
Έχουν συνηθίσει όμως την «βρωμιά» και δεν το καταλαβαίνουν.
Κάποιοι θα προσπαθήσουν να ανέβουν στην άλλη πλευρά και αυτό , θα είναι επίπονο.
Θα γλιστρούν συνέχεια προς τα πίσω , γιατί θα τους τραβούν οι άλλοι από τα πόδια .
Εάν τα καταφέρουν όμως … θα «αναπνεύσουν καθαρό αέρα».
Μπορεί να «δίνουν εύκολο στόχο» και να τους «σημαδεύουν» συχνά .με … ότι μπορείς να φανταστείς … είναι όμως «ευρύχωρα» εκεί πάνω και νιώθουν την «ζεστασιά του ήλιου» καλύτερα.
Όχι δεν είμαι σε εκείνη την πλευρά. Προσπαθώ να σκαρφαλώσω και …ίσως … να μη φτάσω ποτέ. Μου αρέσει όμως να πιστεύω ότι το προσπαθώ.
Έχω τα πάθη μου και μάλιστα , μερικά , πολύ τα αγάπησα. Δεν μετάνιωσα ποτέ γι αυτά.
Επιλογές μου ήταν και τις τιμώ , όπως και τις αδυναμίες μου.
Όμως , δεν θα με οδηγήσουν. Θα με οδηγήσω εγώ , σε αυτές , συνειδητά.
Αναγνωρίζω και τα λάθη μου … τα οποία , δεν είναι διόλου λίγα και ούτε θα είναι τα τελευταία.
Προσπαθώ όμως να τα βελτιώσω και όχι να τα ωραιοποιήσω … να τα «βαφτίσω» «προτερήματα» ή «όπλα στην φαρέτρα μου» για να πετύχω στη ζωή μου.
Με ρωτούν , πως και χαμογελάω συνέχεια , με όσα συμβαίνουν.
Ναι , το κάνω.
Το κάνω γιατί θαυμάζω εκείνους τους ανθρώπους , που ακόμα και όταν υποφέρουν ή πονάνε , συνεχίζουν να χαμογελούν … ομορφαίνοντας την ζωή των άλλων , μαζί και την δική τους .
Μόνο όσοι έχουν χάσει το χαμόγελό τους , για αρκετό διάστημα , είναι ικανοί να αναγνωρίσουν την αξία του.
Το πρώτο βήμα για να γίνει κάποιος καλά , είναι …
… να αντιληφτεί ότι … δεν είναι καλά.
Οι χειρότερες «ιώσεις» στον κόσμο είναι …
… η ζήλια , το μίσος , ο θυμός , η υπεροψία , η αγνωμοσύνη και η αναισθησία.
Η καλύτερες «θεραπείες» είναι …
… το συναίσθημα , η καλοσύνη , η χαρά , η αγάπη , ο έρωτας και το χαμόγελο.
Υπάρχουν εκείνοι που θέλουν να «αναρρώσουν» , όμως …
… υπάρχουν και εκείνοι που έχουν συμφιλιωθεί με την «αρρώστια» τους.
Συμβιώνουν «παρασιτικά» μαζί της … ζώντας σε μια ψευδαίσθηση ευφορίας.
Ίσως να κάνω λάθος … ίσως όμως και όχι.
Ο χρόνος θα δείξει !!!!!
Δημήτρης Θωμάζος
