Γράφει ο Δημήτρης Θωμάζος
Η γυναίκα άρχισε να γίνεται πολύ δυναμική σε σχέση με το παρελθόν και αυτό είχε τα αρνητικά και τα θετικά του αποτελέσματα.
Έπαψε να είναι υποχείριο του κάθε ενός και απόκτησε δική της βούληση , θέληση , διεκδικώντας μία ισότιμη θέση στην κοινωνία με τον άντρα και αυτό ήταν ιδιαίτερα θετικό.
Το ότι ενοχοποιήθηκε, όμως , η θηλυκότητα της γυναίκας για τα όσα δεινά πέρασε προηγούμενες εποχές , κατά τη γνώμη μου ήταν εντελώς λανθασμένη εκτίμηση.
Άρχισε λοιπόν σταδιακά να χάνει τη θηλυκότητα της προβάλλοντας προς τα έξω έναν πολύ δυναμικό χαρακτήρα που επιδείκνυε με τον τρόπο που ντύνεται , συμπεριφέρεται , συναλλάσσεται , ακόμα και στη σχέση της με το άλλο φύλλο.
Το αντρικό φύλλο πιστεύω ότι έχασε το ενδιαφέρον του και τον ενθουσιασμό του , λόγο της πολύ συχνής αντιπαράθεσης και συγκρούσεων μεταξύ τους , όπως και από την αδυναμία του να μπορέσει να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Έτσι διάλεξε τον δρόμο της αδράνειας , αδιαφορίας , το φλερτ εξαφανίστηκε και εμφανίστηκαν νέα ενδιαφέροντα.
Έριξαν βάρος στην ενασχόληση με λιγότερο … «επικίνδυνα σπορ» και κατά τη γνώμη τους ασφαλέστερα. Υπολογιστές , φίλους , ανδρικές δραστηριότητες , αποφεύγουν δεσμεύσεις και υποχρεώσεις και το κάνουν πλέον συνειδητοποιημένα.
Εκείνες το κατάλαβαν και όσες τους ενδιέφερε …. γιατί υπήρξαν κι εκείνες που δεν τους ένοιαζε καθόλου αυτό … θέλησαν να ανανεώσουν το ενδιαφέρον τους με κάτι άλλο.
Αντικατέστησαν την «θηλυκότητα» με την «προκλητικότητα» και φυσικά … η «συνταγή» ήταν πετυχημένη. Είχε όμως και κάποιες παρενέργειες.
Από αυτό το σημείο και στη συνέχεια του κειμένου , όποτε αναφέρω την λέξη «προκλητικότητα» , σε καμία περίπτωση δεν θα εννοώ την εριστική στάση κάποιου ανθρώπου προς τον άλλον.
Όταν μια γυναίκα διαθέτει «θηλυκότητα» είναι «ζωντανός μαγνήτης» και κερδίζει πάντα σε όλα τα σημεία.
Ακόμα και όταν δείχνει να είναι σε μειονεκτική θέση , έχει το «πάνω χέρι» θέλει δεν θέλει και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο.
Όταν η γυναίκα προβάλει ως ισχυρό όπλο της την «προκλητικότητα» τότε ναι … τα αποτελέσματα είναι θετικά και άμεσα γιατί ξυπνάει στο αρσενικό το αίσθημα του κυνηγού.
Γρήγορα όμως ο «κυνηγός» … ή αισθάνεται ότι στην ουσία εκείνος είναι «κυνηγημένος» … ή όπως είναι λογικό … μόλις χαθεί ο πρώτος ενθουσιασμός χάνεται κι εκείνος.
Όταν ξυπνάς τον «κυνηγό» στο αρσενικό δεν είναι λογικό να περιμένεις να αρκεστεί σε ένα μόνο «θήραμα».
Προσωπικά , η αλήθεια είναι , ότι δεν μου αρέσει καθόλου αυτός ο όρος και τον απεχθάνομαι ιδιαίτερα σαν άνθρωπος , γιατί έχω συνδυάσει την λέξη «Κυνηγός» με το «θήραμα» και την λέξη «θύμα».
Κανονικά δεν πρέπει να υπάρχει ούτε στο λεξιλόγιό μας , ούτε σαν έννοια κάποια από αυτές τις λέξεις όταν μιλάμε για σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων γενικά.
Η θηλυκότητα μιλάει στο μυαλό του άλλου η προκλητικότητα απευθύνεται αλλού και έχει πολύ «εφήμερα» αποτελέσματα και αδιαφιλονίκητα … «ημερομηνία λήξης».
Είναι ανάλογα λοιπόν το τι ζητάμε και πώς το ζητάμε…. για να έχουμε ή να μην έχουμε την ποιότητα σχέσης που θέλουμε.
Μετά αναρωτιόμαστε …-Μα του έδωσα τα πάντα και έχασα τα πάντα. Γιατί να συμβεί αυτό.
Πιθανόν για τους λόγους που προανέφερα. Δεν μπορώ να είμαι κατηγορηματικός.
Αλλά … μία υπόθεση … μπορώ να την κάνω.
Για να το αντιστρέψουμε τώρα και να δούμε έναν αρσενικό που αντικαθιστά την αρρενωπότητα του και το κύρος του με την προκλητικότητα με την «προκλητικότητα».
Ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα θα έχουμε στο τέλος. Άμεσο αλλά εφήμερο αποτέλεσμα.
Και στις δύο περιπτώσεις εκείνος που είναι προκλητικός στη συμπεριφορά του θα πρέπει να διαθέτει και τα ανάλογα προσόντα.
Γι αυτό όμως και βλέπουμε ανθρώπους που δεν τα διαθέτουν να χρησιμοποιούν την θηλυκότητα και την αρρενωπότητα έχοντας τεράστια «διάρκεια ζωής» στις σχέσεις τους . Και αυτό γιατί «μιλούν» εκεί που πρέπει … στο μυαλό … και δεν «παίζουν» με αυτό.
Το λάθος κατά την γνώμη μου είναι ότι … δυστυχώς μάθαμε να «επιβιώνουμε» με οποιοδήποτε κόστος και όχι να «βιώνουμε» όμορφες στιγμές και καταστάσεις.
Μας ελκύει το «εφήμερο» και το «άγνωστο» περισσότερο από εκείνο που έχει ποιότητα , διάρκεια και διαχέεται από ένα αίσθημα …. «βαρετής» , κατά τα λεγόμενά τους , ασφάλειας.
Οι άντρες έγιναν περισσότερο συναισθηματικοί και επιρρεπείς σε μη ποιοτικά «θέλγητρα» ενώ οι γυναίκες περισσότερο αρρενωπές από όσο κανονικά θα έπρεπε χάνοντας σταδιακά ένα από τα μεγαλύτερα «όπλα» που τους έδωσε απλόχερα η φύση … την «θηλυκότητά» τους.
Και ευθυνόμαστε όλοι μας γι αυτό. Από τους υπερπροστατευτικούς γονείς μέχρι τις ανεξέλεγκτες απαιτήσεις της εποχής που έχουν δική τους θέληση και πολλές φορές ο κάθε ένας από εμάς … ότι φύλλο και να είναι … τις προσαρμόζει ανάλογα με τις εκάστοτε επιθυμίες του.
Επιθυμίες που πολλές φορές δεν είναι … ούτε καν δικές του αλλά … τις ασπάζεται και τις «καταπίνει αμάσητες» από εξωτερικούς παράγοντες.
Παράγοντες που είναι … στην «μόδα» της εποχής.
Καλή μας τύχη λοιπόν με τα … «πειράματά» μας.
Δημήτρης Θωμάζος
