Ξέρετε καλά πως δεν έχω κρύψει ποτέ ότι θεωρώ τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ το μεγαλύτερο ΄Ελληνα πολιτικό στην ιστορία του νεώτερου Ελληνικού κράτους…ίσως μετά τον ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ, και αυτό γιατί ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ενσάρκωσε τους πόθους και τα οράματα μια Μεγάλης Ελλάδας, πρωταγωνιστή στις διεθνείς εξελίξεις, απελευθερώνοντας μεγάλο τμήμα των ελληνικών εδαφών…
Ο ΑΝΔΡΕΑΣ όμως έδωσε πρόσωπο και υπόσταση σε παραπάνω από τους μισούς Έλληνες…και αυτό νομίζω ότι έχει υποτιμηθεί πολύ…εννοώ ότι οι συνταρακτικές αλλαγές και βελτιώσεις στην καθημερινότητα του Έλληνα και της Ελληνίδας θεωρήθηκαν κάτι δεδομένο και φυσιολογικό και υποβαθμίστηκαν πρώτα απ’ όλα και από στελέχη της ίδιας μας της Παράταξης…
Σήμερα λοιπόν θα κάνω κάτι διαφορετικό… θα καταθέσω τη δική μου μαρτυρία…με δεδομένη την αγάπη μου προς τον ΑΝΔΡΕΑ και την Παράταξη και την προσφορά τους στην Πατρίδα, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου εμπειρία…την εμπειρία ενός παιδιού, που ήταν 3 ετών όταν έγιναν οι εκλογές το 1981, μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό σε μια ακριτική περιοχή της Ελλάδας, μερικά χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνοαλβανικά σύνορα…εμπειρίες και αλλαγές, που εισέπραττα και εγώ ως κάτι φυσιολογικό κατά την εξέλιξη των παιδικών μου χρόνων, αλλά τώρα, στα 38 μου, γυρίζω πίσω το χρόνο και τις αξιολογώ διαφορετικά…
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια εκπαιδευτικών, βαθιά δημοκρατών, που αγαπούσαν με πάθος το σχολείο. Η φύση της δουλειάς τους υποχρέωνε να παίρνουν πάντα μαζί τους εμένα και τη μεγαλύτερη αδερφή μου στα σχολεία που δούλευαν. Θυμάμαι όταν δούλευαν σε ένα κοντινό χωριό, το όμορφο Παλαιοχώρι. Για να πάνε στη δουλειά έπρεπε να περάσουν μια γέφυρα. Σε αυτή τη γέφυρα υπήρχε πάντα χωροφύλακας ή φαντάρος που ζητούσε στοιχεία και αιτιολογία της μετακίνησης, με τη δικαιολογία ότι εισερχόμαστε σε μεθοριακή ζώνη (τα σύνορα με Αλβανία ήταν περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά). Θεωρούσα φυσιολογικό, ως παιδί, να μας σταματάει ο χωροφύλακας ή ο φαντάρος και να μας ρωτούν. Τώρα θεωρώ αδιανόητο Έλληνας πολίτης να υφίσταται τέτοιο “καψώνι”, που πολλές φορές υπάκουε και στη λογική των πολιτικών προτιμήσεων του πατέρα μου και άλλων δημοκρατών. Και ως παιδί ποτέ δεν κατάλαβα γιατί μια μέρα του 1982 ή 1983 η Κυβέρνηση της χώρας έδιωξε το χωροφύλακα και το φαντάρο από τη γέφυρα!!!!! μετά κατάλαβα ότι ήταν θέμα Δημοκρατίας και Ελευθερίας…
Στα σχολεία που πήγαινα περνούσα πολύ όμορφα…κατά τα άλλα το θεωρούσα φυσιολογικό να είμαστε όλες οι τάξεις σε μια αίθουσα αποθήκης της Εκκλησίας του χωριού με μια ξυλόσομπα, και η αίθουσα του νηπιαγωγείου να ήταν μια παλιά γκαρσονιέρα του χωριού χωρίς θέρμανση…Το 1985, στο ίδιο χωριό, ο πατέρας μου μας ανακοίνωσε ότι φτιάχτηκε το καινούριο σχολείο μας…όταν είδαμε μπροστά μας ένα υπερσύγχρονο κτίριο κάποιων εκατοντάδων τετραγωνικών, με γήπεδο μπάσκετ, με τεράστια αυλή, με εσωτερική αίθουσα γυμναστικής και κατι περίεργα πράγματα που τα λέγανε καλοριφέρ, όλα τα παιδιά τρέχαμε σαν παλαβά και μακαρίζαμε την τύχη μας…μετά κατάλαβα τι σημαίνει αξιοπρεπής Δημόσια Παιδεία και αξιοπρεπή σχολειά σε όλα τα παιδιά του Λαού…
Ως παιδί ήμουν πολύ ζωηρό…έπαιζα και χτυπούσα συνέχεια…και πάντα θυμάμαι τους ανήσυχους γονείς μου να τρέχουν και να πληρώνουν γιατρούς, γιατί δεν υπήρχαν κοντινά νοσοκομεία…και σε πιο άσχημα χτυπήματα να τρέχουν ασθμαίνοντας, μιάμιση ώρα μακριά, στα Γιάννενα για να μου ράψουν το κεφάλι οι γιατροί…κάποια στιγμή, γύρω στο 1985, πληροφορήθηκα ότι κοντά στο χωριό μας, φτιάχτηκε ένα Κέντρο Υγείας. Και σε όλο το νομό και την Περιφέρεια φτιάχτηκαν πολλά κέντρα Υγείας αλλά και μεγάλα νοσοκομεία…μου ήταν βολικό, ως παιδί να πηγαίνω 10 λεπτά από το σπίτι μου για τα συνήθη χτυπήματα…μετά κατάλαβα ότι αυτό ήταν το όραμα κάποιων ανθρώπων να δώσουν το αγαθό της Υγείας στο Λαό, όχι τόσο στα ζωηρά παιδιά όπως εγώ, αλλά ιδίως στους ηλικιωμένους συμπολίτες μας, όπως η γιαγιά μου, η οποία μια μέρα της δεκαετίας του 1980 ρώταγε τον πατέρα μου και τη μητέρα μου τι είναι αυτό το βιβλιάριο υγείας που της δίνει το ΠΑΣΟΚ…
Και θυμάμαι πάντα με αγάπη το γείτονα, το μπαρμπα- Στέλιο, αντάρτη του ΕΔΕΣ και δηλωμένο Δεξιό μέχρι τέλους. Θυμάμαι να λέει με πίκρα στον πατέρα μου ότι δεν περίμενε να πάρει σύνταξη Εθνικής Αντίστασης από το ΠΑΣΟΚ!!!!! Κάτι που η Δεξιά δεν του είχε δώσει ποτέ…Μετά κατάλαβα τι σημαίνει η έννοια της Εθνικής συμφιλίωσης και της Εθνικής Ενότητας…
Θα μπορούσα να γράψω σελίδες ολάκερες για το έργο και τις μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του ΑΝΔΡΕΑ μετά το 1981…για τη στάση του στα Εθνικά θεματα…θα περιοριστώ όμως στην παραπάνω μικρή υποκειμενική μαρτυρία…
Και θα πω και κάτι άλλο…αντί να ασκούν κριτική ορισμένοι ότι ο ΑΝΔΡΕΑΣ έδωσε πολλά, ας αναρωτηθούν μήπως οι εκτροπές που ακολούθησαν δεν οφείλονται σε αυτά που έδωσε το ΠΑΣΟΚ του ΑΝΔΡΕΑ αλλά στην κατάχρηση τους από αυτούς που ωφελήθηκαν…
