Του π. Ηλία Μάκου
Φαίνεται πως θα ψηφιστεί (αν εφαρμοστεί είναι άλλο ζήτημα) σύντομα και στην Ελλάδα, όπως έχει αρχίσει να συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο, ο αποκλεισμός των ανηλίκων από τα κοινωνικά δίκτυα (τα λεγόμενα social media). Η απαγόρευση σχεδιάζεται να είναι ολοκληρωτική για τα παιδιά κάτω των 15 ετών και μερική (με περιορισμούς) για νέους κάτω των 18 ετών.
Αυτό είναι ένα θέμα που χωράει πολλή συζήτηση. Όντως οι νέοι, τους οποίους η Πολιτεία θεωρεί ώριμους, και καλώς τους θεωρεί, να ψηφίζουν στα 17, παρασύρονται εκτεταμένα στο διαδίκτυο, ωθούνται σε εγκληματικές ή αυτοκαταστροφικές πράξεις, αποπροσανατολίζονται, ατομικοποιούνται και δεν κοινωνικοποιούνται, οδηγούνται σε κάθε είδους εξαρτήσεις κ.λπ.
Από την άλλη η τεχνολογία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των νέων, όταν αξιοποιείται κατάλληλα. Όμως μια ενδεδειγμένη αξιοποίηση απαιτεί εκ των πραγμάτων οι νέοι να είναι εφοδιασμένοι με αρχές και αξίες.
Οι νέοι αποτελούν την κρυφή ελπίδα της κοινωνίας και χρειάζεται να λαμβάνουν, όχι καταναγκαστικά και αρνητικά, αλλά παραδειγματικά και θετικά, από την οικογένεια, από το σχολείο, από την Εκκλησία, από το κράτος, απ’ όλους μας τον ορθό προσανατολισμό εν μέσω ενός κόσμου, ο οποίος διέρχεται την πλέον κρίσιμη καμπή της ιστορίας του. Η νεανική ηλικία αποτελεί τον προθάλαμο της επιτυχίας ή της αποτυχίας στη ζωή.
Όταν τα παιδιά, από τη στιγμή που συνειδητοποιούν τον εαυτό τους, βλέπουν όλους γύρω τους, όλη την ημέρα, μ’ ένα κινητό στο χέρι ή μπροστά σ’ ένα τάμπλετ ή υπολογιστή να σερφάρουν ή να επικοινωνούν διαδικτυακά, τα ίδια τι θέλουμε να κάνουν;
Ζητούμε πολλές φορές τους τέλειους ανθρώπους, αλλά λησμονούμε την ίδια στιγμή ότι αυτοί δεν γεννιόνται, αλλά διαμορφώνονται ολίγον κατ’ ολίγον, και δεν είναι τίποτε άλλο παρά καρπός μιας νεότητας γόνιμης και πλούσιας σε πραγματώσεις του καλού.
Η ζωή μας πλέον που δημιουργεί όλο και περισσότερες αγχωτικές και νευρωτικές καταστάσεις δεν μπορεί να μην έχει τις επιπτώσεις και τις προεκτάσεις της στη νεολαία, η οποία δοκιμάζει όλο και περισσότερο την πικρή γεύση της εποχής μας.
Προσπαθεί να διώξει την πικρίλα και την απογοήτευση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου καλλιεργούνται χίλιες δύο ψευδαισθήσεις, ή με οτιδήποτε άλλο «παραισθησιογόνο», χωρίς να συναισθάνεται τον μεγάλο κίνδυνο που καραδοκεί.
Σε άλλους χρόνους ενδεχομένως να ήταν τα πράγματα απλά. Στην εποχή μας, όμως, όπου τα πάντα τίθενται σε δοκιμασία και αυτές ακόμη οι παραδεγμένες ηθικές αρχές και αξίες καταρρέουν, η νεότητα διέρχεται αγωνία και αβεβαιότητα και επιλέγει σάπια στηρίγματα.
Η κρίση που περνά σήμερα η νεολαία είναι ένα δύσκολο κοινωνικό πρόβλημα. Ποιο είναι το πρόβλημα; Η ορθή αντιμετώπιση αυτής της κρίσης. Εάν την αγνοήσουμε ή διακινδυνεύσουμε να την αντιμετωπίσουμε με πρόχειρες και τιμωρητικές λύσεις, θα χάσουμε μια ευκαιρία. Και όταν χάνει κανείς ευκαιρίες, χάνει μαζί και πολύτιμο χρόνο. Και η νεολαία δεν περιμένει. Πόσω μάλλον όταν την περιμένουν άλλοι παραπλανητικοί δρόμοι να την κερδίσουν.
Ας δώσουμε στους νέους, λοιπόν, αρχές και αξίες, ώστε να καταλάβουν πως δεν υπάρχει μόνο αυτό που βλέπουν και ζουν, πως δεν είναι ανδρείκελα κουρδισμένα. Ας δώσουμε στους νέους τη δυνατότητα να αναπτύξουν υγιή νοοτροπία, σοβαρή σκέψη, προβληματισμό, συναίσθηση ευθύνης, ώστε να έχουν δύναμη αντίστασης. Και να κρατάνε την ψυχή τους προστατευμένη από κάθε κακοήθες θανατηφόρο νεόπλασμα.
Εφημ. “Political”, 12/2/2026
