Η Ηγουμενίτσα, ενώ είναι μια πόλη με μεγάλες δυνατότητες, βλέπει σήμερα τη νεολαία της να εγκλωβίζεται σε μια καθημερινότητα χωρίς προοπτική, στόχους και ουσιαστικά ερεθίσματα. Έχουν χαθεί οι παιδικές φωνές από τους χώρους που τα προηγούμενα χρόνια βλέπαμε παιδία να τρέχουν και να παίζουν! Σήμερα τα παιδιά και νέοι μας, περνούν ατελείωτες ώρες μπροστά στα κινητά και τις οθόνες, απομονωμένοι μέσα στο σπίτι, χωρίς πραγματική κοινωνική ζωή, χωρίς επαφή με τη φύση, τον αθλητισμό και τη δημιουργικότητα.
Η έλλειψη κινήτρων και στόχων αποτυπώνεται και στις χαμηλές σχολικές επιδόσεις, αλλά και στη γενικότερη απαξίωση της παιδείας και της προσπάθειας.
Το άγχος, η κατάθλιψη, και οι διαταραχές στη διατροφή είναι πολύ συνηθισμένα. Τα πρότυπα πλέων δεν είναι αυτά που ξέραμε, αλλά αυτά που προβάλλονται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
Η αλλαγή αξιών σε σχέση με τις παλιότερες γενιές είναι εμφανής, κάτι που μπορεί να δημιουργεί συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη ανησυχία στη τοπική κοινωνία, προκαλεί η εμπλοκή παιδιών σε ομάδες που δρουν στο κέντρο της πόλης, με φαινόμενα βανδαλισμών, ομαδικής βίας και εκφοβισμού. Η βία δεν περιορίζεται μόνο στον δημόσιο χώρο, αλλά εκδηλώνεται μέσα στα σχολεία και την οικογένεια. Ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση και η κοινωνική συνοχή υποχωρούν επικίνδυνα.
Παράλληλα, παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της παράνομης και επικίνδυνης οδήγησης από ανήλικους. Μηχανάκια χωρίς άδεια οδήγησης, με παράνομες και επικίνδυνες μετατροπές, αλλά και χρήση αυτοκινήτων από πολύ μικρή ηλικία, θέτοντας σε σοβαρό κίνδυνο τόσο τους ίδιους όσο και την κοινωνία συνολικά.
Τα φαινόμενα αυτά συχνά γίνονται με την ανοχή – ή και τη σιωπηρή αποδοχή – της οικογένειας, ενώ η αστυνόμευση εμφανίζεται αποσπασματική. Ο νέος, αυστηρότερος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας έφερε αρχικά μια αισθητή βελτίωση, ωστόσο με την εξασθένηση των ελέγχων, η κατάσταση επανήλθε στα ίδια ανησυχητικά επίπεδα.
Το πιο ανησυχητικό από όλα και αυτό που καθιστά το πρόβλημα ως κοινωνική παθογένεια, ή πιο απλά μάστιγα, είναι ότι οι συμπεριφορές αυτές έχουν αποκτήσει ένα προφίλ «κανονικότητας». Κάθε επιθετική ενέργεια εκτίθεται στα media προς συλλογική αποφυγή, αλλά δυστυχώς καταλήγει σε παραδειγματισμό για τους νέους και τα παιδιά, επεκτείνοντας τον φαύλο κύκλο. Το φαινόμενο της γονικής αποξένωσης, που αφορά πια μεγάλη μερίδα παιδιών, έρχεται με τη σειρά του να επιδεινώσει το πρόβλημα.
Ως Ενεργοί Πολίτες Ηγουμενίτσας θεωρούμε ότι η ευθύνη είναι συλλογική. Οικογένεια, Δήμος, τοπικές και κεντρικές αρχές, αστυνομία, σχολεία και κοινωνία οφείλουμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες πριν χαθεί μια ολόκληρη γενιά.
Προτείνουμε ενδεικτικά:
1) Δημιουργία και ουσιαστική στήριξη δωρεάν αθλητικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών προγραμμάτων για παιδιά και εφήβους.
2) Αξιοποίηση δημόσιων χώρων και εγκαταστάσεων για δημιουργική απασχόληση της νεολαίας (αθλητισμός, μουσική, τέχνη, τεχνολογία). Οι χώροι αυτοί υπάρχουν και είναι υπό εγκατάλειψη.
3) Ενίσχυση της οδικής παιδείας στα σχολεία και αυστηρούς, σταθερούς ελέγχους χωρίς εξαιρέσεις.
4) Συνεργασία σχολείων, γονέων και ειδικών για την πρόληψη της βίας και της παραβατικότητας.
5) Δημιουργία δομών συμβουλευτικής και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης για παιδιά και οικογένειες.
6) Ενεργή συμμετοχή των ίδιων των νέων στον σχεδιασμό δράσεων που τους αφορούν.
Η νεολαία της Ηγουμενίτσας δεν χρειάζεται καταστολή, χρειάζεται όρια, όραμα, διεξόδους και πραγματικό ενδιαφέρον. Είναι ευθύνη όλων μας να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για ένα ασφαλές, δημιουργικό και ελπιδοφόρο μέλλον.
Με εκτίμηση
Ενεργοί Πολίτες Ηγουμενίτσας
